Δευτέρα, 15 Αυγούστου 2016

ΠΕΤΡΑ/ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

συλλογή :ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ 2014
ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ


Δεν άφησες τίποτα πικρό, ανείπωτο.
Μυστήριο που έμεινε αξόδευτο,
η αγάπη.
Τα ρεφρέν,
θρηνούν γυμνά
ψιθυρίζοντας αδιευκρίνιστους λυγμούς
 σε καιρούς μακρινούς.

Δεν υπάρχουν οι λέξεις
που θα σ΄ αγγίξουν κατάστηθα,
ούτε τα αγγίγματα που θα καταπλήξουν,
 καταργώντας,
 την άβυσσο.

Κεριού φλόγα,
στερνή κι άκαφτη, η θλίψη.

Καημός..
 Kαημός που δεν έχει αναπαυμό
και στοιχειωμένη άγρια πέτρα,
 ασάλευτη,
στη θέση της καρδιάς..
όσα δεν άντεξαν
να συναντήσουν έναν παράδεισο.. ______________________________


Π Ε Τ Ρ Α
κείμενο: Μίνα Παπανικολάου
μουσική:" Η αγάπη άργησε μια μέρα"
Βασίλης Δημητρίου


Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

ΣΥΝΑΥΛΙΑ: ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ, ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ



ΣΥΝΑΥΛΙΑ:  ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ

24/7/2016

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΚΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ


Αφήγηση, κείμενα  και ποίηση ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΤΕΣ: 
ΔΗΜΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣΜΕΡΙΜΝΑ   ΠΑΙΔΙΟΥ   ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Σολίστες:
Ο Τενόρος Δημήτριος Ζαμαντζάς & η Σοπράνο
Isabel Wamig


Στο πιάνο η Κατερίνα Ελενίδου


Συμμετοχή Guest :
Διονύσιος Κουτουζίδης, βιολί
Ιβάν Ναβροζίδης,κλαρινέτο-σαξόφωνο


Χορευουν: Μαρία Κοτσαλή & Αναστάσης Δρακάτσης


Παρουσίαση-κείμενα Συναυλίας:
Μίνα Παπανικολάου Ποιήτρια 


Ενορχήστρωση ελληνικών τραγουδιών:
Χαράλαμπος Ναβροζίδης 

Καλλιτεχνική επιμέλεια:
Δημήτριος Ζαμαντζάς &
Isabel Wamig



Καλησπέρα σας κυρίες και κυρίοι και  αγαπητά παιδιά μας.
H αποψινή βραδυά έχει  έναυσμα την  Αγάπη. Θα προσπαθήσουμε, να σας μυήσουμε στην  έκφρασή της μέσα από την τέχνη της μουσικής, του τραγουδιού, της ποίησης.
Θα σας παρουσιάσουμε την αγάπη όπως  η αφοσίωση απαιτεί, η ψυχή αποζητά και η καρδιά εδραιώνει,. Και άλλο  τρόπο δεν έχουμε παρά την τέχνη του ο καθένας μας  και όλοι μαζί ως σύνολο.
Έτσι δεν λειτουργεί και η αγάπη; Όταν αγαπάς δεν αγαπάς κι όλο τον κόσμο; Έτσι.
 Σκεφθείτε για δευτερόλεπτα γιατί πονάει...την απουσία αγάπης.
Λέει ο ποιητής Τάσος Λειβαδίτης; Γιατί οι άνθρωποι υπάρχουν όταν βρίσκουν μια θέση στη ζωή των άλλων. Όχι μια οποιαδήποτε θέση,αλλά την μοναδική θέση του όμοιου  και ισότιμου που συνεπάγεται αποδοχή και γαλήνη.
Μεριμνώ σημαίνει φροντίζω πριν το σκεφτείς το τί χρειάζεσαι να σου το παρέχω, έχω την προνόηση για εσένα. Και  δεν βαρυγκομώ, δεν μεμψιμοιρώ, δεν φρίττω όταν λείπεις κι ανοίγεις τα φτερά σου, δεν ξεχνώ τις ανάγκες σου, σέβομαι την ύπαρξή σου  και χαίρομαι με τη χαρά σου.
Για τα παιδιά η απουσία  αγάπης είναι πληγή που κι αν σε μικρές ηλικίες δεν την κατανοούν μεγαλώνοντας κι όταν πλέον γνωρίζουν  τι τους λείπει για να ολοκληρωθούν, ή που αναδιοργανώνουν τη ζωή τους ή χάνονται.
 Γι΄αυτό είμαστε εδώ. Θέλουμε να δείξουμε πως μας  ενδιαφέρει να  μάθουν, να νιώσουν τι θα πει Αγάπη, με τέχνη αγαπητική από όλους μας.
Στο τέλος της βραδυάς θα σας ρωτήσω, ή καλύτερα... θα δω στα μάτια σας τι νιώσατε.
 Όχι ανακριτικά και με αδιακρισία, αλλά ελπίζοντας να δω  αυτή τη μια, μοναδική λέξη να αναδύεται, ενθυμούμενοι το παιδί που  κάπου κρυμμένο είναι μέσα μας, το παιδί που μας χρειάζεται πάντα κι είναι απέναντι και δίπλα μας.



ΕΝΑΡΞΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ

ΠΟΙΗΜΑ:ΑΡΙΑ/ Μίνα Παπανικολάου

Έμαθα να διαβάζω χρησμούς αγάπη μου..
Τότε που έλεγες πως κυνηγώ ανέμους.

Ασκήτευα σε νότες, λέξεις και ιερά-απέθαντα -βιβλία.
Άγγιζα με τα μάτια μου ό,τι μισούσες,
Τους άλλαζα μορφή.
Επισταμένως φρόντιζα ο κόσμος Σου νάναι γιορτή,
Ανθεστηρίων η Πρώτη.

Σεργιανούσα-είναι αλήθεια- ανεμίζοντας ευχές
σ΄όσα τα χέρια Σου αγιάζοντας άγγιζαν.

Δάκρυζα-είναι αλήθεια- μυρώνοντας νεκρούς Σου στίχους, ως να ανθίσουν.
Χόρευα-πίστεψε- σε κάθε μικρή Σου ανά(σ)ταση.
Ιέρεια, εγώ, μυστική των ρυθμών Σου.
Τραγούδησέ μου..
Δεν (Σε) λησμόνησα αγάπη μου.
Ήταν που ο κόσμος Σου δεν άντεχε Άριες σεληνιασμένων.
Κι έφυγα απόψε, καταργώντας οριστικά στα μάτια Σου, την εικόνα μου.
"Μη θλίβεσαι..
Τραγούδησέ μου, αγάπη μου.." 

Συλλογή:18ος ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΣ



ΣΟΠΡΑΝΟ IZABEL WAMING  
ΤΕΝΟΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΖΑΜΑΝΤΖΑΣ

1.   Canzonetta spagnuola – συνθέτης Γιοακινιο Αντονιο Rossini μια σύνθεση του 1821 η οποία  περιγράφει την έναρξη ενασχόλησης ενός ανθρώπου με την τέχνη που αγάπησε τη ζωγραφική, ακριβώς επειδή την αγάπησε....!

·      Ο  Δημήτρης Ζαμαντζάς παρουσιάζει την πρώτη ενότητα:
·      O mio bambino caro
·      Mattinata
·      Tornami a dir che mami



ΠΟΙΗΜΑ:  ΕΙΜΑΙ ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΣ 

Είμαι ολομόναχος μετά το αντίο σου
Ολομόναχος με μόνο το χτύπο της καρδιάς μου
Άνθρωποι γύρω μου αλλά δεν ακούω ούτε έναν ήχο
Μόνο το μοναχικό χτύπο της καρδιάς μου
Δεν χρησιμεύει σε τίποτα το να κρατάω άλλα χέρια
Γιατί θα κρατούσα μόνο το κενό
Δεν χρησιμεύει σε τίποτα να φυλάω άλλα χείλη
Γιατί θα σκεφτόμουν μόνο τα χάδια σου
Είμαι ολομόναχος μετά το αντίο σου
Ολομόναχος με μόνο το χτύπο της καρδιάς μου
Άνθρωποι γύρω μου αλλά δεν ακούω ούτε έναν ήχο
Μόνο το μοναχικό χτύπο της καρδιάς μου
Καμμία άλλη φωνή δεν μπορεί να πει τις λέξεις
Η καρδιά μου δεν πρέπει να ακούσει ποτέ ξανά τραγούδι
Τις λέξεις που συνήθιζες να ψιθυρίζεις σιγανά

Καμμιά άλλη αγάπη δεν μπορεί ποτέ να τις ξαναφέρει
Είμαι ολομόναχος μετά το αντίο σου
Ολομόναχος με μόνο το χτύπο της καρδιάς μου
Άνθρωποι γύρω μου αλλά δεν ακούω ούτε έναν ήχο
Μόνο το μοναχικό χτύπο της καρδιάς μου


1.   All alone  am I// Συνθέτης: Μάνος Χατζιδάκης.Το τραγούδι έγινε  διάσημο από την ερμηνεία της Brenda Lee το 1962 με την ταινία το ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ. Όπως γενναία είναι και η Αγάπη κυρίως  στην ανεκπλήρωτη μορφή  της, στη μοναχική πορεία της.

        2.Think of me// Andrew Lloyd Webber   

       Από το μιούζικαλ: The Phantom of the Opera. Η ομορφιά 

      του ανθρώπου που αγαπώ, δεν είναι αυτή που εσείς βλέπετε

      αλλά εκείνη που τα μάτια της καρδιάς μου κατανοούν.

2.   La Danza//Rossini
3.   Tonight// Μπερνστάιν



............................................................................
ΠΟΙΗΜΑ: ΑΣΤΕΡΙ  ΜΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ /ΓΙΑΝΝΗΣ  ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
Αστέρι μου, φεγγάρι μου, της άνοιξης κλωνάρι μου
κοντά σου θά `ρθω πάλι, κοντά σου θά `ρθω μιαν αυγή
για να σου πάρω ένα φιλί και να με πάρεις πάλι.

Αγάπη μου, αγάπη μου, η νύχτα θα μας πάρει,
τ’ άστρα κι ο ουρανός, το κρύο το φεγγάρι.

Θα σ’ αγαπώ, θα ζω μες στο τραγούδι
θα μ’ αγαπάς, θα ζεις με τα πουλιά
θα σ’ αγαπώ, θα γίνουμε τραγούδι
θα μ’ αγαπάς, θα γίνουμε πουλιά.




1. ΑΣΤΕΡΙ ΜΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙ ΜΟΥ// Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης από την ταινία του 1962 του Ζυλ Ντασσεν ΦΑΙΔΡΑ, βασισμένη στο  ερωτικό μύθο του ΙΠΟΛΛΥΤΟΥ και της ΦΑΙΔΡΑΣ


2. Volver//ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ

3.Illusione//ΑΛΕΞΑΝΤΡΑ






.......................................................................
ΠΟΙΗΜΑ: ΣΟΝΑΤΑ// ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Δεν  έχω  άλλα τραγούδια να σου πω φεγγάρι μου
Κι απόψε  ξέρω δεν θα βγεις για να φωτισεις
μα να δακρυσεις
Μη!
Μη θολώσουν τα λατρεμένα μάτια σου
Μην πενθείς πια
Εγώ έταξα να αγαπώ για δυο να πενθώ για δυο
Μην είσαι θλιμμένο..
Πόσοι και πόσοι καρτερούν
να αναστήσουν τα όνειρά τους στο αντιφέγγισμά σου!
Λάμψε!
Λάμψε  φεγγάρι μου!
Για τα παιδιά που αγκαλιασμένα στις ακτές  κι απόψε γράφουν τη ζωή τους ανεξίτηλα.
Για να θυμούνται-γέροντες πια- πως λάτρεψαν.
Μη θρηνήσεις κι απόψε Φεγγάρι  μου!
Λάμψε! 

συλλογή:ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ



 ΕΛΕΥΘΕΡΗ   ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ από τη ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ 
( εκκρεμεί  απομαγνητοφώνηση)





1.   All I Ask Of You //Andrew Lloyd Webber από το μιουζικαλ το ΦΑΝΤΑΣΜΑ της ΟΠΕΡΑΣ

       

 2 . ΧΑΡΤΙΝΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ//Στίχοι ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ
2.   ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΚΚΙΝΟ//ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ
3.   ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΜΑΓΙΚΗ// ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ
4.   ΤΟ ΠΑΡΤΥ// ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ

5.   ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ// ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ

................................................................


ΠΟΙΗΜΑ: ΑΝΑΣΤΗΜΑ  ΑΓΑΠΗΣ//  ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

Δεν χρειάστηκε να σε ντύσω με περίτεχνα στολίδια,
ούτε να βρω εκείνες τις λέξεις που θα σε έκαναν να ξαφνιαστείς.

Ήταν αρκετό,
να ορίσω το περίγραμμά σου..
να φυλακίσω στα μάτια την ζωοδότρα πνοή του ανέμου..
να τραγουδήσω την εσπερινή σου αύρα στις όχθες του εφήμερου..

Ήταν αρκετό,
να πλανέψω τη μέρα με νότες που ιερουργούν στα σώματα.
Ήταν αρκετό,
να ορθώσω ανάστημα αγάπης ολοφάνερης.

Ήταν αρκετό,
να σφαλίσω στα χέρια μου τα χέρια σου,
για να δω που κατοικεί η ζωή και το έρεβος.

Κι ήταν αρκετό, για να διαλέξω ολοκαύτωμα.

ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΑΓΑΠΗΣ -συλλογή 18ος Γεωμετρικός Παράλληλος




ΠΟΙΗΜΑ: ΚΑΤΑΠΟΝΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ
ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
Τί νόμιζες πως είναι η αγάπη;
Εισιτήριο να το ακυρώσεις
και να πεις πως ξεμπέρδεψες από δαύτη;
Καταποντισμός στα ανεξήγητα είναι, μάτια μου,
ακροβασία των ανέμων στις βουνοκορφές και μια στάλα κόκκινο μελτέμι
στα χέρια μας.

συλλογή: ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ


 Κι αν είδες απόψε,αν κατάλαβες, αν ένιωσες αγάπη τί σημαίνει..
Να ξαναρθείς!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ







.......................................................................

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΙΚΟ ΤΥΠΟ:
1. http://www.katerini-news.gr/?p=1037#more-1037
2.http://www.epirroes.gr/2016/07/blog-post_78.html?spref=tw

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

ΠΕΤΡΙΝΟ ΑΙΜΑ //Η ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ




Εκείνοι που έφεραν την καταχνιά
ήταν άνθρωποι δικοί μας.
Γνώριζαν την σκιά που μας ακολουθούσε
ανέπνεεαν τον αέρα που μας ζούσε
κρατούσαν την ψυχή μας.

Εκείνοι που έφεραν την καταχνιά
έλεγαν πως μας έμοιαζαν
και τους πιστέψαμε.
Δεν είδαμε τη φρικτή τους όψη
παρά μόνο όταν μας στέρησαν την πίστη μας
και τη θέλησή μας για ζωή.

Και τότε ακόμα
έστησαν χορούς και γιορτές τρισάθλιες
πανηγυρίζοντας
για μια μια νίκη που κανείς δεν γνωρίζει το λάφυρό της.

Εκείνοι που έφεραν την καταχνιά
θα μας μοιάσουν τελικώς
στην ομοίωση της λύπης
που θάρθει με το πλήρωμα του χρόνου
Και τότε θα κλαίμε πάλι
για τη λειψή τους ζωή
μα δεν θα υπάρχει δέντρου σκιά για την λύπη τους.

Τα μάτια οικτίρω
που δεν είδαν το πέτρινο αίμα των φλεβών τους.


8/7/2016

(Κείνοι που φέρανε την καταχνιά//Τίτλος δανεισμένος από τον Μενέλαο Λουντέμη)

ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ// Η ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ








Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

ΕΠΙΚΟ //Η ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ//



Οτιδήποτε επικό
μας κρατάει γερά δεμένους.
Γεμίζει σελίδες άδειων βιβλίων
ονειροβατεί χωρίς να διαλύει σύννεφα και πραγματικότητες
Επιστρέφει πάντα
και ακουμπά παρήγορα στους ώμους.

Μας κοιτάει κατάματα
και μας μοιάζει.

Μ.Π. (19-6-2011)
Η λεπτομέρεια στο κόκκινο

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

ΑΛΛΗΣ ΖΩΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗ//Η ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ//ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ



Κάποτε θα σου πω
για τις απύθμενες θάλασσες
της αγάπης.
Στους καιρούς των χωμάτινων αισθημάτων
η δική μας θάλλασσα
αστείρευτη
κρατά της νεότητας δάκρυα
και αντέχει.
Μην ακούς που ξεστράτισαν λίγο
τυφλωμένα από λόγια
και σκοτεινές αντανακλάσεις του νου.
Αντέχει
και ωραία προσμένει
μιας άλλης ζωή τη δικαίωση.

16-06-2016




Τετάρτη, 8 Ιουνίου 2016

SERVO PER AMIKECO- Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ της ΜΙΝΑΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ









ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ Κου ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΡΑΠΑΤΑΚΗ:
Διεθνής Ένωση Αστυνομικών/Ελληνικό Τμήμα
Παρουσίαση της 1ης ποιητικής μας συλλογής ‘’ Servo Per Amikeco, ένα μπουκέτο λέξεις και συναισθήματα’’.
Μια εξαιρετική ποιητική συλλογή από μέλη της IPA που προάγει τον εθελοντισμό και τις σχέσεις αστυνομικών με τους πολίτες παρουσιάσαμε σήμερα στον πολιτιστικό χώρο ‘’Άλικο’’ στου Ψυρρή.
Ευχαριστούμε από καρδιάς τους συμμετέχοντες συναδέλφους-ποιητές, που ψάχνουν μέσω της ποίησης τα μονοπάτια της έκφρασης, της επικοινωνίας, της αποφόρτισης από το δύσκολο έργο που επιτελούν και αφιερώνουν τον ελεύθερο χρόνο τους δημιουργικά συνθέτοντας μπουκέτα λέξεων, εκφράζοντας τα συναισθήματά τους. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα την Μίνα Παπανικολάου, τον Κυριάκο Κάρκαλη και τον Παναγιώτη Δημητρόπουλο για την παρουσίαση της συλλογής.









ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΘΩΜΑΗ

Η ποιήτρια είναι γενναία. Αν μπορούσα να πω μια λέξη για εκείνη είναι αυτή μόνο αυτή: Γενναία. Γενναία στις αποφάσεις της, στις αρνήσεις της, στις καταφάσεις της. Γενναία στις συνομιλίες της με τα σύννεφα, τους ουρανούς, τα αισθήματα τα δικά της και των ανθρώπων γύρω της.
Οι διαδρομές της ψυχής της διαβαίνουν συμπληγάδες γνωρίζοντας τις πλώρες αρμύρες, τις αρχαίες σκουριές, τις καινοφανείς αναζητήσεις του άπιαστου. Εντούτοις προκαλεί τους ανέμους, την τύχη της, τους κεραυνούς -συχνά ακόμα και αυτούς- και με ευθύνη “κατασκευάζει ανέλπιδες για τους αγαπημένους της ζεστασιές” κι εκείνη τολμά να στέκει στη βροχή.
Η γραφή της λοιπόν, η ποίησή της -μα πώς αλλιώς θα αυτοϋψωθεί και θα την λατρέψουν τα παιδιά της, οι δυο της άγγελοι;- είναι όπως και η ίδια, γενναία!







ΚΑΛΛΙΤΣΑΡΗΣ ΜΑΚΗΣ

Η ρομαντική ποίηση βρίσκει τον εκφραστή της μέσα από την ποίηση του Μάκη Καλλιτσάρη. Ο λόγος του έμμετρος, καλοζυγισμένος, μετρημένος και διάφανος. Αξιοποιεί λέξεις λιτές αλλά αψεγάδιαστες.
Η ποίησή του αναπαριστά εικόνες πλασμένες με αγάπη ες αεί ρομαντική, ατόφια και ειλικρινή, δοτική και αφιερωμένη.
Η ζωή ήρεμα, απλά, χωρίς εξάρσεις και κραυγές, χωρίς αγωνίες παράλογες κατοικεί στον παράδεισο της απλότητας. Εκεί δηλαδή όπου η ουσία της πραγματικής ζωής αναδύεται και εγκαθίσταται ως καταφύγιο.
Οι επιρροές του είναι πολύ συχνά θαλασσινές καθώς έζησε δίπλα στη θάλασσα τα χρόνια που ο χαρακτήρας σμιλεύεται και η προσωπικότητα βρίσκει το όμοιό της αποτύπωμα στα μάτια της όμοιας ψυχής που τελικώς αγαπιέται για πάντα. Εκείνη, η μία όμοια ψυχή, κερδίζει μέσα από την ποίησή του μια θέση στην αιώνια ζωή των αγαπημένων γυναικών που έγιναν πηγή έμπνευσης για τους ποιητές που τις λάτρεψαν.


(Απαγγελία ποιήματος)








ΚΟΝΤΑΚΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

H γραφή του Χρήστου Κοντάκου παραπέμπει στις αρχαίες επιρροές κάθε σχεδόν Έλληνα είτε το παραδέχεται φωναχτά είτε όχι. Θεματολογεί γύρω από την δόξα, τον αγώνα, τα ιδανικά. Θλίβεται με τους οκνούς ποφήτες, οικτίρει τους αδύναμους που διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πως είναι ενάρετοι, μελετά και ποιεί γραφή γύρω από το καθήκον.
Μοιάζει αυστηρός στη γραφή μα δεν είναι. Αν κοιτάξει ο αναγνώστης προσεκτικά εάν μελετήσει, κατανοεί ότι εδώ, στο ποίημα, παραπονείται, μόνο που κρύβει τη λύπη του πίσω από την αναγκαία για το φύλο του γενναιότητα και παρηγορείται από τα αγνά υλικά που συνθέτουν την Ελλάδα: κρίνα, θυμάρια, έλατο, ήλιος, θάλασσα, κόρη, αστέρια, ναυάγια...της φυλής μας προνόμια.

(Απαγγελία ποιήματος)







ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΦΩΤΕΙΝΗ

Η Φωτεινή Κωνσταντοπούλου είναι η γνώριμη κι ας μην την ξέρεις προσωπικά φωνή της σύγχρονης γυναικείας ποίησης που και εάν ακόμα δεν είχε υποχρεωτικά όνομα, θα κατανοούσες τους ρόλους της, τις αρχές της, τα πιστεύω της μέσα από τις χαραγμένες με τόλμη εγκάρσιες τομές των φλεβών των λέξεών της.
Τις επιλέγει προσεκτικά μα και με επιμέλεια τις αραδιάζει τη μία δίπλα στην άλλη με στοργή, και τρυφερότητα.
Η Φωτεινή είναι αληθινή, ξεκάθαρη, το εισπράττεις με την πρώτη ματιά. Δεν θα σε αφήσει να μάχεσαι με δυσνόητες λέξεις και περίπλοκες προτάσεις που αφαιρούν από την αξία της ποίησης.
Θα πει: “ήλιος” και θα είναι ήλιος. Θα πει: “κοίτα με” και θα εννοεί απευθείας στα μάτια! Θα πει: “Είσαι εδώ, πάντα εδώ” και θα γνωστοποιεί πως και η ίδια δεν έφυγε ποτέ.

(απαγγελία ποιήματος)


ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΙΝΑ
(Απόσπασμα της αισθητικής ανάλυσης της Σοφίας Στρέζου που ανάγνωσε η ίδια)


Η ποιήτρια διαμορφώνει και διαμορφώνεται από την στοχαστική θεώρηση που την προφυλάσσει από την παγίδα της εύκολης αισθηματολογίας.
Την μετατρέπει σε χρονικά παράγωγα εμπειρίας και γνώσης, όπου ακουμπά η ευαισθησία των αναγνωστών.



Η ηλικιακή ωριμότητα συμπορεύεται με την ποιητική, καθώς απαξιώνεται συνειδητά, την εφημεριότητα και την ευκολία για χάρη της υψηλής ποίησης!

Γιατί, τίποτε δεν γράφεται με την ευκολία της υπερθέρμανσης του λόγου. Αξιολογεί και διαγράφει στίχους, διατηρώντας τη λάμψη και το χρώμα εκείνων μόνον που διατηρούν την ανθεκτικότητα των ορυκτών της γραφής της.

Έτσι, κατορθώνει να δημιουργεί μια πυκνότητα συνειρμών, που ανταποκρίνεται με επάρκεια στην αρχική ποιητική της έμπνευση.

Αφομοιώνει την ενέργεια που της προκάλεσε, η όποια έκδηλη ή υπόδηλη σκέψη, ενσωματώνοντάς την με γοητευτικά αποτελέσματα.

Άλλωστε - από όσο μπορώ να γνωρίζω - η ίδια απωθεί την ιδέα της αφόρητης στασιμότητας, επιλέγοντας έναν ρευστό ιδιότυπο μελλοντισμό στην έκφραση και στην νοηματολογία, για να καλύπτει την ποιητική της αναζήτηση.

Συνεχίζοντας τις πλεύσεις της στα ποιητικά πελάγη, έχει επίγνωση πως οι ποιητές ανακαλύπτονται και αποκαλύπτονται στα μάτια μελλούμενων αναγνωστών.







 ΠΑΠΠΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

O Βασίλης Παππάς είναι μέσα από τη γραφή του τουλάχιστον, η χαρά της ζωής. Ο έμμετρος λόγος του, η στιχουργική του δηλαδή θυμίζει κεφάτη γιορτή στα μέσα ένος ώριμου καλοκαιριού. Τραγουδά λοιπόν για τα παιδιά του για τους έρωτές του, τη ζωή του, την αγαπημένη του πόλη τη Θεσσαλονίκη.
Ώριμο καλοκαίρι εμποτισμένο με τις αγωνίες παλιών χειμώνων, με πίκρες και δειλίες ανεκπλήρωτων ονείρων, απώλειες δηλαδή που στιγματίζουν για πάντα και μας ακολουθούν σαν πιστό σκυλί.
Τρυφερός όμως και παραδομένος όταν μιλά στα παιδιά του ξεκάθαρα δηλώνει "θα είμαι πάντα εδώ!"


(απαγγελία ποιήματος)




ΠΑΡΔΑΛΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Ο Κωνσταντίνος Παρδάλης έχει οδηγήσει την ποίηση ή έχει οδηγηθεί από αυτή στην αναζήτηση ένα βήμα πιο πέρα από την απλή αποτύπωση συναισθημάτων, κάτι που συναντάμε συχνά στην μαζική κατάθεση “ποίησης” στις μέρες μας. Μαζική στα ΜΜΕ, στο διαδίκτυο..στις μεταξύ μας σχέσεις.
Υπαρξιακός, ανθρωπιστής και αληθινός, καταθέτει τις εμπειρίες του έμμετρα μεν με ροή νερού δε. Χειμαρώδης λοιπόν, δεν φοβάται τις λέξεις, τις εικόνες, το συναίσθημα. Η ζωή του ως επαγγελματίας αστυνομικός του επιβάλλει να καταγράψει εκείνα που τον στιγμάτισαν , για τα παιδιά που είδε να χάνονται στον απατηλό κόσμο των ναρκωτικών, και να γεμίζουν χιόνι το μέλλον τους και τις ζωές των αγαπημένων τους.
Κι ο έρωτας; Πως αποτυπώνεται; Ξεκάθαρος, αληθινός παραδομένος χωρίς δουλοπρέπεια. Χαίρεσαι να γνωρίζεις έναν τέτοιο έμμετρο λόγο!





ΜΙΧΑΛΑΤΟΥ ΡΟΖΑΛΙΑ

Πώς συμπληρώνεται σιγά σιγά το παζλ των δημιουργών; Με τη Μιχαλάτου Ροζαλία, στην οδό της συμπόρευσης με τους υπόλοιπους δημιουργούς της γενιάς των ποιητών που ξέφυγαν από τις ρίμες και πέταξαν σε ουρανούς ποιητικού οίστρου με κοινό παρονομαστή την έμπνευση που προέρχεται από μια αρχαία πηγή.Κανείς δεν γνωρίζει από που πηγάζει ακριβώς. Κανείς δεν γνωρίζει πως τα μάτια τα αγαπημένα δίνουν το έναυσμα για την ποιητική γέννα. Πώς το άγγιγμα του αγαπημένου μας, γίνεται ποίημα. Πως το γέλιο του παιδιού μας γίνεται ποίημα, πως η προδοσία, η αγάπη, η άφεση, ο θυμός, η συγχώρεση ενώνουν τις τεθλασμένες διάσπαρτων ζωών και γίνονται ένα καταθετήριο αιώνιας αφοσίωσης στην μαγική τέχνη που λέγεται Ποίηση. Ροζαλία κατέθεσες με πίστη κι αφοσίωση σαν τις αλήθειες που καταγράφεις με τόλμη και πειθώ!




ΤΡΥΦΕΡΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
Η συνειδητότητα (η καθαρή συνείδηση, η κατάσταση του "μη-νου") είναι για τον άνθρωπο πλεονέκτημα, συγκριτικό μάλιστα, με όρους οικονομικούς. Η διαπίστωση της πρόσκαιρης υπεροχής μας, λίγο πριν την κάθοδο μας , σε τίποτα δεν αναιρεί την απόφαση της παρατήρησης και της αφομοίωσης.
Ό λυρικός ήχος της βροχής  και η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος, το άρωμα των ανθών η αυταπάρνηση, η αφοσίωση, ο πόνος  κι η αγάπη, μήπως δεν είναι σ΄ όλο τον κόσμο ίδια; Η απώλεια, η τρόμος κι η απόγνωση, μήπως δεν έχουν παντού και πάντα τους ίδιους αποδέκτες; Εμάς τους ανθρώπους;  Κι αυτό που μοιάζει με μοναδική και προσωπική υπόθεση του καθενός και της καθεμιάς, όταν χαμηλώνουμε τα βλέφαρα κι ανοίγουμε τις καρδιές στους παράλληλους βίους άλλων, δεν βρίσκουμε θραύσματα δικά μας;
Αυτά βρίσκουμε στην ποίηση του Θεόδωρου κι άλλα που ο χρόνος δεν αρκεί να περιγράψουμε.

 




 ΣΠΥΡΟΣ ΦΩΤΟΓΛΟΥ

Ο Σπύρος ανασκαλεύει μνήμες ερώτων που χαράζουν και μένουν ανεξίτηλες αλλάζοντας την πορεία ολόκληρης ζωής. Στο έργο του  ματαιώνονται όνειρα, καταργούνται αξίες προσωρινά, αλλά εάν έχεις το πλεονέκτημα να έχεις διαμορφώσει μια ισχυρή προσωπικότητα θα επανέλθεις ωριμότερος πια, στην πρότερη θέση σου απέναντι στη ζωή και στους ανθρώπους.
Εμπλουτίζει τον αφηγηματικό του λόγο συνεχώς, είναι πασιφανές πως εξελίσσεται μελετώντας συνεχώς και επιστρέφει στην ποιότητα της ζωής και στη ποιοτική ποιητική ζωή που μόνο αυτή μπορεί να αποδεχτεί ακόμα και το φόβο της έκθεσης.
Άλλοτε απομακρύνεται από τη γραφή άλλοτε επιμένει με πάθος. 
Μην ανησυχείς φίλε μου Σπύρο.
Εξάλλου εκεί θάναι, η Ποίηση, θα μας δεχτεί στο μέλλον, όποτε αποφασίσουμε ξανά και ξανά να την τιμήσουμε.

Καλοτάξιδη και αγαπημένη στις καρδιές όλων!!

 Άλλη πηγή σχετικού δημοσιεύματος:
 http://www.zougla.gr/politismos/article/parousiastike-i-pitiki-silogi-melon-ira#.V1kn1jCTzVU.facebook