Τρίτη, 6 Σεπτεμβρίου 2011

Νοηματική αφέλεια-Mea Culpa




Απείθαρχος ο απόηχος της νύχτας.
Τρομαγμένα ψιθυρίζουν  τα δέντρα, 
σκύβοντας πάνω απ΄τις σκέψεις των τελευταίων περαστικών..
-Πού πας;
Πού πας κι απόψε;
Τί σ΄οδηγεί εδώ;

-Χάθηκα.. έχει το χρώμα των ματιών σου τούτη η νύχτα.

Απείθαρχη ως το ξημέρωμα η σιωπή..
Κι ατρόμητη
μπρος σε κινδύνους απαστράπτουσας νοηματικής αφέλειας.

Ξημερώνει αλλιώς στη γη..
Έρωτας ..γης και ουρανού..


6/9/11
Μ.Π.