Παρασκευή, 6 Ιανουαρίου 2012

Γη Πιεριέων-Παλιά Βροντού


 


Γη Πιεριέων-Παλιά Βροντού  (1)
ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ

Κατοικώ  έναν αρχαίο Παράδεισο, πριν κι απ΄την άνθιση των μεγάλων  σπηλαίων. Κάπου εκεί στο περίγραμμα καταπράσινων οριζόντων, η φτελιά δε διστάζει να μιλά με φτερωτά σήμαντρα και εικονίσματα Αγίων. Βραδυπορώ για να κρυφακούσω . Μέσα μου  αντηχούν μεσάνυχτα, βουερά πιότερο κι απ΄ την έξω δήθεν γαλήνη. Μυριάδες  λαού , κλαγγές όπλων, θρήνοι, γιορτές της άσπιλης πάντοτε άνοιξης και θυρανοίξια  ναών επουράνιων. Αρκεί να αντέξεις ν΄ ακούς..
Ποτάμι  ασίγαστο και σήμερα το  παλιό ρέμα.  Αγγίζει πάντα με δέος τα πόδια της Άγνωστης Κόρης (2) 
Χειμώνας Ολύμπου.
Ποιός είδε κάτω απ΄ την πέτρα, μια σαύρα να χασκογελά στην αντάρα του καιρού; Εκείνος γνωρίζει τα θεία μονοπάτια του  τόπου ετούτου. Γενάρης των  ξωτικών και των θρύλων και  στη γη των Πιεριέων θεσπίζονται πάντα νόμοι  ανόμων, που καμιά Θεία Δίκη δεν έλαβαν υπόψην τους. Μα το βουνό εκδικείται κι αρνείται την κάθε ύβρη.
Ξεχειλίζει ο γκρεμός (3)  ατίθασους αντιφωνητές , σ΄ αναγκάζει βροντερά να απαντήσεις: Είμαι!

Η Ελληνίδα που  παίρνει απ΄το χέρι κάθε  ομόαιμο θνητό και του θυμίζει το αυτονόητο. Ο βόστρυχος που δεν θα μπει ποτέ στο καλούπι μιας  φιλόδοξης χτένας..







ΓΗ ΠΙΕΡΙΕΩΝ-ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ-ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ 2012

******************************************************************

1.    Η Βροντού είναι ημιορεινή κωμόπολη του νομού Πιερίας, σε υψόμετρο 120 μέτρων, που έχει 2.081 κατοίκους (απογραφή 2001). Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Δίου και ευρίσκεται νοτιοδυτικά της Κατερίνης. Απέχει από την Κατερίνη 16 χιλιόμετρα. Είναι κτισμένη κοντά στο ρέμα της Αγίας Τριάδας και έλαβε την ονομασία της από τη δυνατή βοή του νερού, που έρεε ορμητικά από τον Όλυμπο. Σε μικρή απόσταση από το σύγχρονο χωριό και σε υψόμετρο 400μ. βρίσκεται η Παλιά Βροντού, από την οποία σώζεται σε καλή κατάσταση μόνο ο διατηρητέος ναός του Αγίου Νικολάου,όπου  στην είσοδο της εκκλησίας δεξιά κι αριστερά της εισόδου δεσπόζει ανάγλυφος στην πέτρα, ο Ήλιος Της Βεργίνας.

2.    Αγία Κόρη, η άγνωστη Κόρη που κατέφυγε στο ομώνυμο σήμερα ρέμα και στη χαράδρα αυτή  του Ολύμπου για να σωθεί. Έζησε την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Ελάχιστα είναι γνωστά για την καταγωγή της ή την προέλευσή της. Για το λόγο αυτό ονομάστηκε Αγία Κόρη, που σημαίνει «Άγιο Κορίτσι». 

Πηγή: Τσακιρίδης Λάζαρος, Η Αγία Κόρη.


***Υπάρχουν διάφορες προφορικές παραδόσεις, οι οποίες αλληλοσυγκρούονται για τη ζωή και τη δράση της αγίας. Ήταν πολύ όμορφη και απέρριψε την πρόταση του Τούρκου Πασά να την πάρει στο χαρέμι του, επιλέγοντας να απαρνηθεί τα εγκόσμια και να ζήσει με εγκράτεια και αγνότητα. Κατέφυγε στον Όλυμπο, για να γλιτώσει την οργή του Πασά. Πέθανε εκεί από ασιτία και από τις κακουχίες, στον τόπο όπου σήμερα βρίσκεται το Προσκύνημά της (θέση Αγία Κόρη Ολύμπου) στην Παλαιά Βροντού.
***Αγιογραφείται συνήθως να κρατά στάχυ κι αρκετές είναι οι αναφορές για παραλληλισμό της μορφής της με την Περσεφόνη, κόρη της Δήμητρας.Ο θρύλος λέει ότι η Αγία κόρη ήταν ένα εκπληκτικής ομορφιάς κορίτσι που έζησε κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Ο Τούρκος Αγάς την ήθελε για γυναίκα του, και η ίδια για να το σωθεί κατέφυγε στον Όλυμπο Κάποια στιγμή καταδιωκόμενη από τους Τούρκους φτάνει σε ένα σημείο όπου υπήρχε ένας τεράστιος βράχος. Την στιγμή που οι στρατιώτες προσπαθούν να την συλλάβουν ως εκ θαύματος ανοίγει μια είσοδος στον βράχο, και φαίνεται μία σπηλιά, όπου και μπαίνει η κόρη ,ενώ ο βράχος αυτόματα ξανασφραγίζει γλιτώνοντας την κόρη από τους διώκτες της. Από μόνος του ο θρύλος είναι σαφώς επηρεασμένος από τον μύθο της Περσεφόνης και την απαγωγή της από τον Πλούτωνα παρά την θέληση της στον κάτω κόσμο.
Το εκκλησάκι είναι απομονωμένο από το χωρίο, κατά τον ίδιο τρόπο που ήταν και τα ιερά της Δήμητρας, καθώς επίσης στην εκκλησία υπάρχει μία πηγή που λέγεται ότι το νερό είναι ιερό και θαυματουργό, όπως συνέβαινε σε πολλά αρχαία ιερά κυρίως της Δήμητρας. Στο εσωτερικό της εκκλησίας υπάρχει ένα δένδρο το όποίο όταν η εκκλησία κατασκευαζόταν δεν πειράχτηκε ούτε καλύφθηκε , και όπως φαίνεται η εκκλησία χτίστηκε γύρω από το δένδρο με προσοχή. Τα δένδρα στην αρχαιότητα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στα αρχαία ιερά , ας μη ξεχνάμε επίσης το «δένδρο της γνώσης» κοινό σε όλες τις μυθολογίες. Η ημέρα εορτής της εκκλησίας είναι η πρώτη Μαΐου, η ημέρα της γιορτής της άνοιξης και των λουλουδιών. Για τους αρχαίους Έλληνες πως είδαμε και στον μύθο της Περσεφόνης η άνοιξη και η εφορία της φύσης συμβολιζόταν με τη επιστροφή της Περσεφόνης στην μητέρα της μετά την αναγκαστική παραμονή της του ενός τρίτου του έτους με τον σύζυγο της στον κάτω κόσμο. Υπάρχει και δεύτερη ημέρα εορτής την ημέρα του Αγίου πνεύματος, μία μέρα μετά το «ψυχοσάββατο».Σύμφωνα με τον Πλούταρχο οι νεκροί ονομαζόντουσαν από τους Αθηναίους «άνθρωποι της Δήμητρας». Σύμφωνα με την παράδοση το Πάσχα μαζί με την ανάσταση του Χριστού, έρχονται στην Γη και οι ψυχές των πεθαμένων, και κατόπιν με την Πεντηκοστή οι ψυχές , όπως ακριβώς συνέβαινε και με την Περσεφόνη πρέπει να γυρίσουν στον κάτω κόσμο. Στα δέντρα που υπάρχουν γύρω από την εκκλησία υπάρχει το έθιμο οι πιστοί να κρεμάνε σαν τάματα ρούχα και παπούτσια , κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλες εκκλησίες. Όπως παραδέχεται και ο ιερωμένος που λειτουργεί στην εκκλησία, η συνήθεια αυτή δεν αποτελεί πρακτική της επίσημης εκκλησίας αλλά, είναι ένα τοπικό έθιμο..

3.    Εκκλησία της Αγίας Τριάδας
Μια εκκλησία του 14ου αιώνα χτισμένη σε έναν βράχο σε ύψος 420 μ. Είναι τοποθετημένο στην έξοδο ενός από τα μεγάλα ρέματα του Ολύμπου, (ρέμα του Παπά) κοντά στο χωριό Βροντού. Υπάρχουν δύο αγιογραφίες στην εκκλησία, η πιό πρόσφατη χρονολογείται από τον 17ο αιώνα.