Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

ΘΥΣΙΑ




Γνώριζε πως δεν ήταν του κόσμου ετούτου.
Ακόμα και τα ρούχα του
τραχειά στεκόταν πάνω του,
ξένο σώμα, αδιάφορο.

Άντεχε όμως
κουβαλώντας-άγνωστο πως- αγόγγυστα
όλες τις χαρές και τις λύπες του,
σαν ένα.

Μόνο όταν ξεχνιόταν κάποτε
χαμογελούσε κρυφά
-ντροπή η χαρά- νουθετώντας έναν κόσμο παράλογο.

ΘΥΣΙΑ-Μ.Π.