Κυριακή, 23 Ιανουαρίου 2011

Γαλήνη-Χορός στο Φως-2010


Έψαξα μέρες, νύχτες, χρόνια
μήπως βρω τη γαλήνη.
Την έψαξα στα μάτια των παιδιών μου,
στο δάκρυ της μάνας,
στην έγνοια του πατέρα,
στα μάτια σου.
Κρεμάστηκα από σας και είπα: «έφτασα πια».
Όμως δεν σκέφτηκα πως μια μέρα
θα σας έπνιγα,
θα φεύγατε μ’ ανακούφιση,
απ’ το ζυγό που σας είχα βάλει.
Μου είπαν κάποιοι να δεχτώ
την απουσία σας…
Να ψάξω να βρω
τον εαυτό μου πρώτα…
Να σταθώ στα πόδια μου…
Ποια μέρα θα ’ρθει η γαλήνη οριστικά;
Μου είπαν: «όταν θα συναντήσεις τον εαυτό σου.
Και τότε θα πρέπει ν’ αντέξεις,
η εικόνα στον καθρέφτη μήπως τσακίσει,
να τον δεχτείς δικός σου είναι.»
Όμως εσείς ίσως να έχετε όλοι φύγει.
Και τότε η δύναμή μου,
σε τι θα μου χρησιμεύει πια;
Αν δεν θα μπορώ να ζητήσω
και να πάρω συγχώρεση;
Από εσάς που μόνο λάτρεψα πιστά;