Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Ο αναστεναγμός των χειμωνανθών




Οι άνθρωποι παρόλο που έψαξαν,
έψαξαν πολύ
δεν βρήκαν το δρόμο τους.
Γύριζαν
γύρω- γύρω απ΄τον εαυτό τους
κατάδικοι και καταδικασμένοι της ανυπαρξίας
και του υλισμού.

Μα η αλήθεια τους
ήταν κρυμένη ολοφάνερα μπροστά στα μάτια τους.

Απλή, σαν την αναπνοή του αγέρα στις φυλλωσιές
των ατίθασων κέδρων
λίγο πριν την άνθιση.
Σαν το  χαρούμενο-πόση αποκοτιά!- φθινοπωρινό φύλλο,
σε μια ανταύγεια του ήλιου στα  αγαπημένα μάτια
σ΄έναν άσπιλο αναστεναγμό των  χειμωνανθών
λίγο πριν-λίγο μετά τον εξαγνισμό τους
στην αιματηρή-πώς αλλιώς;-  αφοσίωση
στον λαβίρυνθο που  τεχνιέντως χτίζει ο αγάπανθος!


**************************

Μίνα Παπανικολάου