Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Φίλντισι κι ατλάζι





Τα λόγια, 
απωθημένοι ψίθυροι του ανέμου
στ΄αφρισμένα κύματα.
Να με θυμάσαι
κάθε απόβραδο,
ανάμεσα στο γέλιο και το δάκρυ.
 
Να μου χαρίζεις φίλντισι κι ατλάζι,
απ΄τις μακρινές Ινδίες
και πάπυρους απ΄τις ακτές του Νείλου,
για όσα δεν γράφτηκαν ακόμα,
όνειρα για το Φως
και ξόρκια του θανάτου.



********