ΑΝΟΙΞΗ-ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ (ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ 2011)

Streets

artwork by Jaanika Talts

‘’As long as we will crave for a sky, 

    our dreams will face no borders’’

Streets

 
Indication: No way out
Characteristics: Impassable
Content: Sinking sand
Direction: Straight in a contrary with safeness
Material: Manifold of Denial
Sidewall: Inexistent
Destination: Prearranged Uncertain

Conclusion:
You ought to pass them,
these streets are the only way guiding
to you with every certainty.

Instead of a prologue

 I am not yet convinced if I have been reaching all the answers,
or if i have been solving all of soul’s mysteries,
if I have been finding a way to learn the people as well as myself.

 I still seek and deny accepting oracles and doctrines,
words of wisdom and cues.
Anyone has not persuaded me till now regarding ,
neither his truth,
nor how should I learn our ‘’truth’’.

I am still taken by surprise every dawn
and I still doubt every single early evening.


                                                                                                             
  Mina Papanikolaou
 Katerini, December 2010

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

Βήματα αχνά,
σε μια νύχτα σαν την αποψινή,
ένα κι άλλο ένα,
όλο πιο κοντά στην αλήθεια μας.
Νοιώθω να νυχτώνει πιο γρήγορα.
Μα γιατί τρέχει η νύχτα;
Μα γιατί τρέχεις εσύ;
Δεν υπάρχουν σκιές πια.
Όσο ο έρωτας κυβερνά αυτές τις ώρες
δεν υπάρχει νύχτα.
Λύκνο να ξαποστάσεις καρδιά μου.

Έλα.
Γείρε,
κλείσε δυο μάτια μελένια
σαν ζαχαρωμένα σύννεφα.
Ποιος θα ταράξει τα όνειρά σου;
Φύλακάς σου θάμαι
γερμένη κλαίουσα.
Φύλακάς σου θάμαι
αγιόκλημα
στα δάχτυλα
πλεγμένα τα μαλλιά σου.
Και φως ανέσπερο
για τα σκοτάδια
που καμιά φορά σκιάζουν τις σκέψεις σου.

Γείρε
κι άκου της νύχτας μας το μέρωμα.
Μα ποια νύχτα αντέχει να προβάλει
σαν είμαι εδώ, φύλακάς σου;

Music: Meu Amor, Meu Amor ~ Amalia Rodriguez
από την δεύτερη ποιητική συλλογή ''Σελήνης Αντικατοπτρισμοί''-Εκδόσεις Λεξίτυπον

Φεγγάρι μου

 

Φεγγάρι μου
έλα ας κουβεντιάσουμε απόψε...
Χαθήκαμε
έλειπα
ήμουν στο «αλλού». Πήγα να δω τον κόσμο
να τον ταξιδέψω, έτσι δεν μου ’πες;
Πήγα... τον είδα τον κόσμο τους.
Βαρύς, σαν καφές πικρός των μνημόσυνων.
Σαν στυφό κρασί.
Της μεταλαβιάς μας το νέκταρ δεν ήταν,
ξέρεις...
τότε που περιμέναμε μιαν Άνοιξη
κι ήμασταν σίγουροι
πως και φέτος θ’ άνθιζαν οι κερασιές.

Αγαπημένο μου,
μόνο στην αυλή σου ανθίζουν ακόμα κι αγριόχορτα.
Κι είμαι εδώ
δορυφόρος σου
και είσαι εσύ
κέντρο του σύμπαντος κόσμου μου.
 

από την δεύτερη ποιητική συλλογή ''Σελήνης αντικατοπτρισμοί''

Ερινύες- ''Σελήνης Αντικατοπτρισμοί''

Δημιουργός του βίντεο:Κατερίνα Καρύδη
***********************
ΕΡΙΝΥΕΣ

Ηχώ της σιωπής μου,
νυχτώνει πια.
Ημέρεψε κι εσύ.
Πάψε να τρυγάς όλα του κόσμου τα άχραντα μυστήρια.
Δεν ήταν αρκετό,
να σου μιλώ για σένα.
Έθρεψες έναν εγωισμό με τα δάκρυα μου.
Τώρα πονάς.
Σου χάριζα τους πύργους μου
και μόνο τον τρελό μου κράταγα.
Χάθηκες μέσα τους...
Άσε την πένα σου
για άλλα γεννήθηκε, όχι για όπλο.
Μα αρκούσε να την άφηνες να πει
αυτά που ήταν ταγμένη.
Ηχώ μου,
θλιμμένε ποιητή,
η μοναξιά σου θέριεψε πιότερο από το Εγώ σου.
Θα τριγυρνάς στα άδεια δωμάτια των πύργων μου
και στίχους άναρθρους θα βγάζεις,
οι ερινύες όσων αδικούν την αγάπη,
τώρα κατοικούν εδώ.



Music by Apocalyptica - Song title: Far away

Ζ

Ζωή,
ζωντανεύω,
ζητιανεύω,
ζήλεψα,
ζύγωσε,
Ζήτα με,
όπως κι εγώ

****************************

''Ζ'' Μονόλογος από το Α ως το Ω του ΑγαπΩ,
  ''Σελήνης Αντικατοπτρισμοί''

Περί της πλάνης ή της αλήθειας

                   BLACK & WHITE ART - GALLERIES FROM THE PHOTOGRAPHER BACIAR

Δεν χωρέσαμε στις λογικές του κόσμου..

Μας είπαν τρελούς,

νομίζοντας πως θα θρηνήσουμε για τούτο.

 Γελάσαμε δυνατά, τινάζοντας τη σκόνη της αλήθειας μας..
Καιρός της ήταν να φανεί..

Η ει-δική μας λογική,
των απονενοημένων διαβημάτων,

σε καμιά ράγα δεν μπόρεσε να συρθεί, πέραν της ποίησης.

Ηγούμαστε της σκέψης και της αλλόκοτης λογικής των απωλεσθέντων νοημάτων,
εύθραυστων μα τόσο  λυτρωτικών,
που θαρρείς πως γεννιέσαι ως η αντανάκλαση όλων των χρωμάτων της μουσικής ..

Διατηρήσαμε το δικαίωμα αυτοτελούς προσδιορισμού

και αναγνωριζόμαστε από κείνο το κατακόκκινο σημάδι

στην άκρη των δαχτύλων.

Ες αεί αντιδραστικοί  έναντι του συστήματος πυρασφάλειας;

Εξ ορισμού δεδηλωμένη η άφεση στην πλάνη ή την αλήθεια  της ίασης μέσω της ποίησης..
Μα πόση σαγήνη εσωκλείει  η  λατρεία της!

****************************

ενθυμήματα και διαλογισμοί-18ος γεωμετρικός παράλληλος

Mονόλογος από το Α ως το Ω του ΑγαπΩ :

Β

Ωραία που μιλάμε εμείς οι άνθρωποι!
Σχήματα
σύμβολα
ήχοι
λυγμοί, βόμβοι,
διάσπαρτα,
στον αστερισμό του κατάδικού μας Αποσπερίτη,
ακουμπάμε τα τάματά μας
κι ελπίζουμε
συνεχώς ελπίζουμε
πως κάποιο χέρι
–το αγαπημένο μας–
θα τα δει και θα αναγνωρίσει το δημιουργό
της (αυτ-)απάτης.
Κι εσύ τί απαίτηση;
να μείνω να σε δω να φεύγεις;
Ποτέ...

**************************

συλλογή Σελήνης Αντικατοπτρισμοί-Λεξίτυπον 2011

Mονόλογος από το Α ως το Ω του ΑγαπΩ :

Α
Συχνά με ρωτάς για τη σιωπή
σαν να με μέμφεσαι
σαν να απορείς
σαν να τρομάζεις απ’ αυτή.
Νάξερες
μόνο νάξερες πόσο σφιχτή θηλιά είναι.
Ίσα που επιτρέπει στη ζωή να ονοματίζεται.
Έφυγες κι ας τριγυρνάς κάπου εδώ γύρω,
με το τσιγάρο στο στόμα
και την φαρέτρα ως επάνω βέλη.
Πώς περιμένεις να μιλώ στο βρόντο.
Κι αυτή η άνοιξη
που δεν λέει να φύγει
άστοχη περπατησιά είχε εφέτος
δίπλα σε αγκάθια σεργιάνισε το φουστάνι της.
Τρελές φουσκοθαλασσιές
τρέλες κοριτσίστικες
αλλοπαρμένες μουσικές.
Θα περάσει η άνοιξη
όπως τόσες και τόσες
μα καμμιά δεν θάχει ποτίσει στα πέλματά της
τόσες βαθιές, κατακόκκινες χαρακιές.

**************************

συλλογή Σελήνης Αντικατοπτρισμοί-Λεξίτυπον 2011

Ο άγιος γυρισμός

Ο άγιος γυρισμός

Αν ξεχαστώ κι όλα πια στα πω σήμερα,
θα μείνω να σου πω για την ανάσταση,
και παραμύθι θα σου πω
από μυριάδες στόματα ειπωμένο.

Κι ένα και δυο τραγούδια θα σου πω
με λόγια της καρδιάς που δεν αντέχει πια
να τα κεντάει,
να τα ανατρέφει.
Αν μείνω εδώ μαζί θάναι για πόσο;
Πώς θα σου τάξω του ορίζοντα το απέραντο,
πώς θα σου δώσω ένα φιλί στο μέτωπό σου,
πώς θα απλώσω σε αγκαλιά τα δυο μου χέρια
γλυκιά μια αντάμωση;
Κι αν μ’ αρνηθείς;

Ας μη χαθείς ποτέ ξανά
κι εγώ τραγούδια θα σου τραγουδώ,
μύθους για αγρίμια και νεράιδες και αστερόπλοια
θα σου λέω,
τώρα που ξέρω πως αξίζει ο Άγιος Γυρισμός
θα τον παινέψω.

Και μια βαρκούλα έξω απ’ την πόρτα σου θα στείλω
να σου αφήσει δυο φιλιά στο μέτωπό σου αγαπημένε.

***************************

Σελήνης Αντικατοπτρισμοί-Λεξίτυπον 2011

Ανθός

Μικρές κλωστίτσες ψυχής ν΄αφήσεις φεύγοντας,

σημάδια για να σε βρω,

όταν θάχουν πια ημερέψει οι λύκοι κι οι άνθρωποι,

όταν ο ήλιος θα μπορεί να φωτίσει 

και το δικό μας δρόμο.

Εκεί στα στενά περάσματα της πόλης,

εκεί που σε βρήκα χτυπημένο, πληγωμένο παιδί

και σ΄ανάθρεψα,

σαν ανθό της καρδιάς μου.

**************************

συλλογή Σελήνης Αντικατοπτρισμοί

Το DNA του Ποιητή

“Στα βιβλία της ζωής, που δεν γράφτηκαν ακόμα, στο
αίμα των Ποιητών που θα ρέει πάντα ταγμένο στην
Ουτοπία, στο θάνατο που νικήθηκε από το δάκρυ της
αγάπης, στα παλάτια που χτίσαμε, αποκλείοντας τα
σκοτάδια, στο Φως, Νυν και Αεί”

Το DNA του Ποιητή

Χαράζεις τορνευτές ανάσες,
στο μέτωπο του κατακτημένου
του συλημένου κόσμου μας.
Ρυτίδες,
ισχυρίζονται οι ρεαλιστές.
Βρέφη,
μιας αδυσώπητα καταραμένης
επαναλαμβανόμενης γέννας,
που τολμά να αντικρίζει τον ήλιο, σου θυμίζω.
Η προστιθέμενη αξία των λυγμών της φάρας μας.
Στο τέλος απ’ τις χαρακιές αγνώριστοι θα γίνουμε
ακόμα και για τους αγαπημένους μας.
Μην ανησυχείς όμως,
υπάρχει πάντα το DNA.
Τουλάχιστον θα βρουν τα ίχνη
του βαφτιστικού μας ονόματος.

**************************************************************

από τη συλλογή ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ

Νυχτερινό

Νυχτερινό

*******************************

κείμενο:Μίνα Παπανικολάου

μουσική επένδυση: An Aranjuez-Andreu Rieu

*******************************

Βήματα αχνά.
σε μια νύχτα σαν την αποψινή,
ένα κι άλλο ένα,
όλο πιο κοντά στην αλήθεια μας.
Νοιώθω να νυχτώνει πιο γρήγορα.
Μα γιατί τρέχει η νύχτα;
Μα γιατί τρέχεις εσύ;
Δεν υπάρχουν σκιές πια.
Όσο ο έρωτας κυβερνά αυτές τις ώρες
δεν υπάρχει νύχτα.
Λύκνο να ξαποστάσεις η καρδιά μου.
Έλα.
Γείρε,
κλείσε δυο μάτια μελένια
σαν ζαχαρωμένα σύννεφα.
Ποιός θα ταράξει τα όνειρά σου;
Φύλακάς σου θάμαι
γερμένη κλαίουσα.
Φύλακάς σου θάμαι
αγιόκλημα
στα δάχτυλα
πλεγμένα τα μαλλιά σου.
Και φως ανέσπερο
για τα σκοτάδια
που καμιά φορά σκιάζουν τις σκέψεις σου.
Γείρε
κι άκου τις νύχτας μας το μέρωμα.
Μα ποια νύχτα αντέχει να προβάλει
σαν είμαι εδώ, φύλακάς σου;

********************************
από τη συλλογή ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ-ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ~2011

Μήνες

Μήνες

Δεν μπορώ να σου πω τί είσαι για μένα.
Ίσως ο Απρίλης μου με τις ολάνθιστες πασχαλιές,
ο Ιούνης με τις ελπίδες των κρυμμένων κοχυλιών
που έταξες να βρω,
ίσως νάσαι ο Αύγουστός μου με τα ατέλειωτα
εκτάρια άμμου,
για τα παλάτια που λέγαμε.

Μα αν είσαι ο Σεπτέμβρης που ξεχνά,
γίνε βροχή,
μείνε στους βράχους των βουνών

ανεξερεύνητη ιστορία των δρυάδων.

Μυθιστορία μου.
Ποιός να σε σβήσει;
Ο χειμώνας μου, σε χρειάζεται.


από τη συλλογή ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ 
εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ 2011

Κόκκινο

«Kαμμιά φορά, η ομορφιά κρύβεται, για να δει αν θα
την αναζητήσουν... Έχει κι αυτή τις ιδιοτροπίες της...»

Κόκκινο
Σ’ ανατολίτικα, φιδίσια καλντερίμια
αντάμωσαν το λευκό του ονείρου
το κόκκινο της ζωής,
πεντόβολα στα χέρια μας.

Τραγουδούσαμε λέξεις φωτιάς
για να ματώσουν λίγο τα παιδικά παιχνίδια
τα γόνατά μας, τα χέρια μας
σαν τρέχαμε στις αλάνες.

Χρόνια μετά υφάναμε μαζί 

το λευκό και το κόκκινο
με ονειροφαντασίες ενήλικες.

Εκείνες, οι μικρούλες στάλες αίμα
δεν ξεθώριασαν ποτέ.

Σε κάθε ολόλευκο δικό μας σύννεφο,
πάντα θα ανθίζει ένα μικρό κόκκινο γαρύφαλλο.



*****************************


από τη συλλογή ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ 
εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ 2011

Αντικατοπτρισμός~Miraggio

Κείμενο:Μίνα Παπανικολάου
Μετάφραση στα Ιταλικά: Κατερίνα Καρύδη
μουσική: Nightwish~Angels fall first
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"Miraggio"

Ma che tremore!
quando si attraversa il pianerottolo dell' anima.
Si trova lo specchio squisito laggiu
(la vita sia astuta!)...
ed i passi sospendono,
come bambini ombreggiati,
di fronte a suo miraggio.

E tutto che fu nato alla Luce?
Come assomiglia riflessi oscuri?
Si vede che la rifrazione e stata funzionata distortamente,
come qualcuna verita semivestita
la quale alla fine si spoglia senza commenti
e si seppellisce sola anche illacrimata.
Non c'e nessuno da lamentare la morte sua
Neanche di lavarsi sulla terra da dolore,
non c'e nessuno vergognato per il miraggio
distorto.

(in memoria di Dimitrios Liadinis)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Αντικατοπτρισμός
Τί τρόμος!
σαν διαβαίνουμε της ψυχής το κεφαλόσκαλο.
Καθρέφτης πανώριος εκεί
(πανούργα που είναι η ζωή!)...
και τα βήματα μετεωρούν,
σαν σκιαγμένα παιδιά,
στον αντικατοπτρισμό της.
Κι όσα γεννήθηκαν στο Φως;
Πώς μοιάζουν σκοτεινές αντανακλάσεις του;
Να δεις που η διάθλαση λειτούργησε στρεβλά,
σαν κάτι αλήθειες που τις ντύνουμε μισές
και τέλος τις γυμνώνουμε ασχολίαστες
και θάβονται άκλαφτες και μόνες.
Ούτε ένας δεν υπάρχει να θρηνήσει το χαμό τους
ούτε απ' οδύνη να λουστεί στο χώμα,
ούτε ένας να ντραπεί για τον στρεβλό
αντικατοπτρισμό τους.
(εις μνήμην Δημήτριου Λιαντίνη)

***********************************************************

από τη συλλογή ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ 

εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ 2011

Από την ποιητική συλλογή:ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ

εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ-Αθήνα 2011

Δορυφόρος σου

Ν από το Μονόλογο από το Α έως το Ω του ΑγαπΩ

.....

 ****************************************
από τη συλλογή ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ 
εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ 2011

Στο δρόμο της άνοιξης που θάρθει

Μοιάζεις με λυπημένο πρωινό, 

με το βλέμμα χαμένο 

στα πεσμένα φύλλα των φθινοπώρων.

Μάτια μου,
διαλέγουμε τους δρόμους που θα διαβούμε.
Κι αν είναι σπαρμένοι με φύλλα κιτρινισμένα,
να θυμάσαι πως κι αυτά περιμένουν μιαν Άνοιξη,
που οπωσδήποτε θάρθει.

Κι είμαστε οι άνθρωποι, 

ευτυχώς,
ακριβώς πάνω στο δρόμο της.