ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ

~Λάγνος-παρά ποτέ- ο ουρανός..
Καταγράφουμε όλες τις διαδρομές των θαυμάτων του.
Τουλάχιστον,
όσες αντέχει να φορά η ματιά μας ~

~ Παλιότερα αντέχαμε περισσότερο τις διαδρομές και τα θαύματα.
Τότε που επιτρέπαμε στο παιδί,
μέσα μας,
να ζει.~

~ Παραφωνία στη χαρά,
η μεγάλη σου λύπη.
Θ΄ανταμώνουμε -είναι προτιμότερο-άφωνοι και στα δυο. ~

~ Τί κερδίσαμε απ΄την άσκοπη φλυαρία;
Ίσως, επιτέλους, αυτοκαταργηθούμε με ασκήσεις στεντόρειας αφωνίας. ~



ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ©2012

..............

http://lexitipon.gr/writers/papanikolaou/papanikolaou.html

ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΙΝΑ: στη σελίδα των εκδόσεων ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ

http://www.biblionet.gr/main.asp?page=results&person=x&person_id=93065

                                                          ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ

Ένας Φίλος

Ξέρεις πώς είναι ν΄αμφιβάλλω,
ν΄απελπίζομαι,
μιας και μου αναιρούν κατ΄επανάληψη τις θεωρίες;

Κι αν δημιουργείς δικές σου ή αναπαράγεις τις ήδη γνωστές
έχεις τον τρόπο ν΄απλοποιείς την πιο δύσκολη εξίσωση.

Κι εγώ-να ξέρεις- δεν συμπάθησα ποτέ τα μαθηματικά.

Οι αριθμοί με βοηθούσαν να μετρώ απουσίες
κι έτσι, σιγά-σιγά, με φόρτισαν εναντίον τους με αρνητικά πρόσημα
κι απέχθεια.

Μείνε στα νησιά , τις πόλεις και τα ταξίδια σου,
ερωτευμένος ποιητής με την Ελλάδα σου.
Μα τη σοφία σου
μοίρασε  όσο μπορείς.
Κάποτε θα ανθίσει έως και στην καρδιά του  πιο τρομερού χειμώνα.

"για τον Στρατή Παρέλη"

Θυσία (επιεικώς)

Η γη σας, γρανάζι που αναμασά τις σάρκες μας. Θυσία η ζωή στο έξωθεν προμελετημένο σκηνικό του θανάτου. Καταλήξαμε να κραυγάζει εκείνος και να χαίρεται, για όσους κέρδισε. Τί την κάνατε τη ζωή μας "Κύριοι";; Ποια τα έργα των ανθρώπων;; Κι ας είμασταν ταγμένοι του Φωτός.   ********************** Τίποτα δεν περιφρόνησα (επιεικώς) περισσότερο, από τον άνθρωπο που εξώθησε άλλον άνθρωπο στην απόγνωση και στην απελπισία. Τίποτα δεν σιχάθηκα (επιεικώς) περισσότερο, από το κάθε σύστημα που εκτρέφει δυνάστες και αυθεντίες. Τίποτα δεν μίσησα (επιεικώς) περισσότερο, από ένα παγωμένο βλέμμα βυθισμένο σ΄ένα απελπισμένο μειδίαμα.  ~για τον Antony P.-για κάθε Αντώνη Περρή~ 2012  (πηγή φωτογραφίας:http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=196139)

Ροδώνας

" ΡΟΔΩΝΑΣ" (κολάζ)
Μίνα Παπανικολάου

Συμμετοχή στην ομαδική έκθεση της Ένωσης Εικαστικών Καλλιτεχνών Πιερίας 
στα πλαίσια των εορτασμών των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Κατερίνης


Έναρξη έκθεσης: 2 Μαίου 2012


 εκθεσιακός χώρος: ΕΣΤΙΑ ΠΙΕΡΙΔΩΝ ΜΟΥΣΩΝ

 

φωτογραφία Κατερίνα Μαγουνάκη

.............................

..

Το πρωί διέβαλε τη νύχτα,

ροδίζοντας ασυμβίβαστα  όνειρα.

Παιδί που αμφέβαλλε για τα "πρέπει".

................

Τα μάτια σου,
της απελπισίας μάτια.
Συσσωρεύουν λυγμούς,
ύστερα χαίρονται τον πνιγμό τους
κι απορούν..
Κατά πού πέφτει η γαλήνη;

στίχοι:Ελένη Φωτάκη

.............

Ο χρόνος αδυνατεί να συλλέξει
όλα εκείνα που επιμελώς εγκαταλείψαμε.

Η φυγή μας, άτακτη .
Η αλήθεια καταρρέει.

Μην μιλάς για τη φωτιά,
αν δεν έχεις αποφασίσει να γίνεις άνεμος.

Προοπτική

"Ζωής διαμαντένιο-δάκρυνο διάδημα 

και αγέρωχη προοπτική.
'Σύ που κατέχεις τα νοήματα και τα θαύματα του κόσμου,
τις ρίμες και τις νότες ανεξιχνίαστων Παραδείσων,

είδες αληθινά ποτέ;


Οργή μου δυσνόητη,
μα ποιός σου έδωσε σπόρο κι άνθισες;
Των ουρανών μου κατακτητή ποιός σε όρισε; 
Μην ήμουν εγώ που σ΄άφησα να βρεις το κρυμένο διάδημα;
Μα είδες/είδαμε αληθινά ποτέ; "~"

ΜΠ~2012

Αθωότητα

...

Αναζήτησα έναν λογισμό της πατρίδας μου,

διάφανο.

Τα σύννεφά της, σκέπη σεπτή

κι αγέραστη,

κάθε που οι ώρες άγγιζαν το απλησίαστο.

Κοιτώ πως βρίσκουν γιατρειά τα ζουμπούλια 

κι ας είναι  αυτός, ο πιο βαρύς τους χειμώνας.

Μα κανείς,δεν διέκρινε αληθινά στα μάτια τους

την κρυμένη ματαιοδοξία της αυθεντίας τους;

Κατάργησα την αλήθεια

και  που τη διαλάλλησα μόνο.

Και ποιός τόπος θα σταθεί αρκετός 

για να κρύψω ξανά τη χαμένη αθωότητα;

Secret garden

....

Nocturne-Song from a secret garden

********************

Διατηρώντας τα τετράδια των κεραυνών

ανηλεώς φορτισμένα

κι η μνήμη

καταγράφοντας τα ίχνη τους στη σκηνή,

θιασώτες με ρίμα ή χωρίς,

το τραγούδι μας θ΄ακουστεί στα πέρατα.

Απελπίσου,

ποτέ δεν θα αλλάξουμε πλεύση..

.......................

Να θυμηθώ να κλείσω τα παραθυρόφυλλα.

Δεν είναι καιρός για φερτές καταιγίδες

..............................

Στις φυλλωσιές της κάθε θλίψης,
μάθε ν΄ακούς χαμόγελα

Μοσχομυρίζουν θάλασσα-ζωή -μ.π.

 6/11/11

 

Secret Garden - Nocturne

..

Σ' αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,
σ' αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:
σ' αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ'άλλον τρόπο,

παρά μ' ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι,
που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σα δικό μου,
που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια.

~ ~ ~ ~ 

Πάμπλο Νερούντα

Λέξεις και Νότες

Εκεί θα με βρεις~Χρ.Τσαμπάζης-Μ.Παπανικολάου

Εκεί θα με βρεις~Χρ.Τσαμπάζης-Μ.Παπανικολάου

Κείμενα:Χρήστος Τσαμπάζης-Μίνα Παπανικολάου
μουσική:Wimm Mertens-Struggle for pleasure

Μ.Π.: «Ταγμένοι στην Ουτοπία, πιο βαθιά στη φλέβα κι απ΄το αίμα,πάντα θα χαράζει αλλιώτικα.. Κι ο ήλιος αλλιώς θα ανατέλλει .Από τη δύση ίσως. Ποιος το ξέρει; Κείνο που ορκίζομαι, είναι το Τάμα της»
‎Χ.Τ.: «..Να με περιμένεις, λοιπόν, θα 'ρθει μια μέρα που θα πω αλήθειες καταπληκτικές, από αυτές που ακούς στα παραμύθια και σε ματώνουν, σαν ποιήματα που γράφτηκαν για ένα ζευγάρι μάτια μόνο. ως τότε, βρήκα τον πιο συγκλονιστικό τρόπο να αυτοκτονώ: με κάποιες σιγανές, αδιάβαστες κουβέντες.»
‎Μ.Π.: «Αδιάβα(σ)τα είναι εκείνα μόνο που αρνηθήκαμε, έρμαια της αδιαφορίας μας, στα αζήτητα. Κι αφήσαμε να θρηνήσουν γι΄κείνα κάτι μάτια στερεμένα.Πώς γίνεται; Τα μάτια λάμπουν σαν καθρεφτίζονται κι οι λέξεις λάμπουν σαν σκορπίζονται.. Κείνη τη μέρα να κοιτάς ουρανό..»
‎Χ.Τ.: «..o ουρανός καίγεται και τρέχω να τον σβήσω.
Ο θεός αρρώστησε βαριά. Μ΄αγαπάς;
βυθιζομαι στην απύθμενη θλίψη της καθημερινότητας μου,
μιας καθημερινότητας χωρίς χθες, σήμερα ή αύριο.
ζω μέσα σ'εναν κόσμο σχεδιασμένο με μολύβι και χάρακα.
...ανθρώπους που δε με νοιάζουν και δε τους νοιάζω.
στον καθρέπτη της ψυχής μου καθρεπτίζομαι μονάχος.
γι'αυτο είμαι ένοχος.
βρήκα άνεση στον πόνο... μ'αγαπάς, ξέρω...»
Μ.Π.: «Στον ίδιο ουρανό τρέχουν οι λέξεις..Τί κυνηγάς; Τί σκορπάς; Τί καθρεφτίζεις; Μια ήταν η αλήθεια πίσω από το δακρυσμένα όνειρα.. Στρεβλούς αντικατοπτρισμούς προσκυνάς; Τραγούδα ή σφύριξε. Θα κυλήσει η πέτρα, άσπιλη κι αμόλυντη, παρόλα αυτά.Με μάτια ακροδάχτυλα γιατρεύω.Ζήσε..»
‎Χ.Τ.: «μα ακόμα σκάβω με δέος τη θάλασσα
με σκιάχτρου βλέμμα σαν αλυσίδα
μασώντας ξερούς σπουδαίους στίχους
σαπισμένα ψίχουλα νοημάτων
σμιλεύω τρυφερά το άκοπο αντίο
...που κούρνιασε στα ανύποπτα χείλη μου
ξαναβαφτίζοντάς με.. Άνθρωπο.»

Μ.Π.: «Εκεί θα με βρεις,στους χιαστί διασταυρούμενους δρόμους και στα χαμηλωμένα απ΄την οδύνη βλέφαρα,στο προσπέρασμα της κτηνωδίας, στην αποστροφή κάθε χαράς,στην ενοχή,στο αιματοκύλισμα,στο λάθος,στο που δεν έχει πια παιδί να λέει "σ΄αγαπώ",στο που δεν έχει επιστροφή,στο άγραφο όνειρο.Εκεί θα με βρεις.Να τραγουδώ τις νίκες και τις ήττες της γενιάς μου......Άνθρωπε.»

Delerium - Angelicus [Official Music Video]

Amália-Abandono-"Μην εγκαταλείψεις"

http://www.youtube.com/watch?v=N-aMK6QiRq0

 "Στη γιορτή της ζωής,
δεν προσκάλεσες την ψυχή σου.
Ασυνόδευτος έμεινες" Μ.Π.


‎"Επιστρέφω από το Χθες που πληγώνει,
στο Σήμερα που Αναγεννά αδιάκοπα ελπίδες,
και ορκίζεται πίστη στο ραντεβού με το Αύριο των πάνλυγμων ονείρων.
Υπηρέτης μα όχι δούλος" Μ.Π.