ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ//ΜΙΝΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ

εκδόσεις ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ
2011

Μια όμορφη ποιητική βραδιά στο Queen’s -ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ

Μια όμορφη ποιητική βραδιά στο Queen’s 

γράφει η Μάγδα-Παπαδημητρίου Σαμοθράκη

πηγές:www.pierialife.gr, lefteriablogspot.gr

Σας το είχα πει γράφοντας για τη παρουσίαση της ποιητικής της συλλογής, ότι η Μίνα Παπανικολάου πρωτοτυπεί στις παρουσιάσεις των ποιητικών της βιβλίων. Συνηθισμένοι οι περισσότεροι αναγνώστες μα και δημιουργοί, ακόμη κι εγώ, να παρακολουθούμε μια λογοτεχνική εκδήλωση στον παραδοσιακό χώρο του βιβλιοπωλείου, μυρίζοντας το άρωμα εκατοντάδων βιβλίων να διαχέεται στο χώρο, ξαφνιαστήκαμε όταν η πρόσκληση έγραφε ότι θα γίνει στο Queen’s.!

Μα γίνονται παρουσιάσεις σε caféé ? Πίνοντας καφέ ή ποτό μπορείς να ακούς για τους αντικατοπτρισμούς της Σελήνης?
Όσοι φίλοι μπόρεσαν και ήρθαν στη παρουσίαση της Παρασκευής 13 Μαΐου, βρέθηκαν μπροστά σε διάφορες εκπλήξεις που μας ετοίμασε η δημιουργός. Γιατί, δεν ήταν απλά μια ανάλυση και σχολιασμός της ποίησης μα είχε ακόμη και προβολές βίντεο στις πέντε οθόνες που υπήρχαν στο χώρο. Βίντεο που δημιούργησε η ίδια η δημιουργός βασισμένα πάνω στη ποίηση της ντυμένα με μουσική. Είχε απαγγελία στημένη θεατρικά από δυο νέους ανθρώπους, τη νεολαία της όπως αποκαλούσε, τον Χρήστο Τσαμπάζη και την Αλεξάνδρα Μυρωτή που αγάπησαν τη ποίηση της κι απήγγειλαν τόσο όμορφα και αισθησιακά που κι εγώ η ίδια ζήλεψα και χάρηκα.

Ο δημοσιογράφος Ευγένιος Ολύμπιος μίλησε προλογίζοντας τη βραδιά για τη Ποίηση και το ποιητικό έργο της Μίνας Παπανικολάου. Συνέχισε ο κύριος Σιδηρόπουλος, ποιητής, συγγραφέας και ιστορικός, ο οποίος ανέλυσε το ποιητικό έργο της. Μα αυτό που με ενθουσίασε περισσότερο ήταν η ψυχική ανάταση που έδωσε στο κοινό ότι «η Ελλάδα είναι η χώρα του Ελύτη, του Ρίτσου, του Σεφέρη, του Βάρναλη, των δύο Νόμπελ Λογοτεχνίας, των δύο βραβείων Λένιν, του Θεοδωράκη, του Μόραλη, του Τσαρούχη και πολλών άλλων. Δεν είμαστε η Ελλάδα του Μνημονίου». Στη συνέχεια της εκδήλωσης πήρα το λόγο αναφέροντας τις κριτικές της κυρίας Λειβαδά, εκδότριας του φιλολογικού περιοδικού «Νέα Αριάδνη» και της ποιήτριας Σοφίας Στρέζου όπου έκανε την αισθητική ανάλυση των ποιημάτων της.

Τονίζοντας ακόμη ότι η Πιερία πρέπει να είναι περήφανη που έχει στο πολιτιστικό δυναμικό νέους δημιουργούς σαν τη Μίνα Παπανικολάου και μπορεί-αν θέλει- να γίνουν οι πρεσβευτές της. Η εκδήλωση τελείωσε με τραγούδι και κιθάρα από τον φίλο Γιώργο Βατουσιάδη ο οποίος ήρθε να ζεστάνει τη βραδιά. Οι φίλοι τραγούδησαν μαζί του αγαπημένα τραγούδια που έχουν γραφεί στις καρδιές όλων μας. Ο Γιώργος Βατουσιάδης δεν είναι άγνωστος στο κοινό της Κατερίνης. Δημιουργός, τραγουδοποιός έχει βάλει τη σφραγίδα του εδώ και χρόνια στα πολιτιστικά πράγματα του νομού μας. Δεν ξέρω αν ο νομός μας το γνωρίζει.!
Δεν μπορώ να πω τίποτε άλλο από το να ευχαριστήσω τη φίλη μου τη Μίνα που μου έμαθε κάτι καινούργιο στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης .Πάντρεψε τη Ποίηση με τη Τεχνολογία. Έδωσε στα νέα παιδιά το βήμα για να δημιουργήσουν και να ελευθερώσουν τη ψυχή τους μέσα από τη Ποίηση της.

Η Μίνα Παπανικολάου λοιπόν ευχαριστεί με τη σειρά της τους ανθρώπους που τη βοήθησαν και τη στήριξαν σ’ αυτή τη προσπάθεια.

«Σας ευχαριστώ όλες και όλους όσοι παρευρεθήκατε στην παρουσίαση της Σελήνης μου και των Αντικατοπτρισμών της και αγκαλιάσατε αυτή τη στιγμή μου με τόση αγάπη, που και πάλι ήταν ένα τεράστιο ξάφνιασμα για μένα. Ξέχωρα επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω και να διατηρήσω στη μνήμη τους ανθρώπους που έδωσαν την ψυχή τους για τη χθεσινή βραδιά:
Γιάννης Σιδηρόπουλος-προλογισμός
Μάγδα Παπαδημητρίου-προλογισμός
Ευγένιος Ολύμπιος-προλογισμός
Αλεξάνδρα Μυρωτή-Απαγγελία, θεατρική απόδοση
Χρήστος Τσαμπάζης-απαγγελία, θεατρική απόδοση
Γιώργος Βατουσιάδης-κιθάρα, τραγούδι
Βασιλική Πελτέκη -Εξώφυλο συλλογής
Δημήτρης Πριόνας-ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ Φροντιστήριο, Χορηγός
ΛΕΞΙΤΥΠΟΝ-Εκδόσεις
Καίτη Λειβαδά-Εισαγωγικό σημείωμα συλλογής
Σοφία Στρέζου-Αισθητική ανάλυση
Θάνος Κόσυβας-αφίσα,προσκλήσεις
επίσης: εφημερίδες-Ολύμπιο Βήμα, Ημερησία, Πιερικοί Αντίλαλοι και blogs της Πιερίας- το Πιερικό portal pierialife.gr, ΛΕΥΤΕΡΙΑ και takentrika
το caffe QUEENS και τους ιδιοκτήτες του που έσπασαν το κατεστημένο των βιβλιοπαρουσιάσεων, για την υπομονή τους σε κάθε μου απαίτηση και για την επαγγελματικότατη φιλοξενία τους .

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ
Μίνα Παπανικολάου

Φωτογραφίες παρουσίασης 13-5-2011 ΚΑΤΕΡΙΝΗ

Παρουσίαση βιβλίου «Σελήνης αντικατοπτρισμοί»

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011
Παρουσίαση βιβλίου «Σελήνης αντικατοπτρισμοί» της Μίνας Παπανικολάου

Γράφει η Μάγδα Παπαδημητρίου Σαμοθράκη

Η Μίνα Παπανικολάου φέτος εξέδωσε το δεύτερο ποιητικό της βιβλίο «Σελήνης αντικατοπτρισμοί» από τις εκδόσεις Λεξίτυπον στις αρχές του χρόνου το οποίο είχα παρουσιάσει μόλις εκδόθηκε και τώρα ήρθε η στιγμή της παρουσίασης στο κοινό της Πιερίας.
Όμως η Μίνα διάλεξε ένα διαφορετικό τρόπο να παρουσιάσει το βιβλίο της πρωτότυπο και…διαφορετικό! Δεν συνηθίζει να δέχεται τους φίλους αναγνώστες της σε βιβλιοπωλείο στημένους σε μια καρέκλα ακούγοντας τους ομιλητές μα σε καφέ που θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν τη Ποίηση της χαλαρωμένοι με ένα ποτό και απολαμβάνοντας τις μικρές της εκπλήξεις. Στο caféé Queens λοιπόν σας περιμένει τη Παρασκευή 13 Μαΐου και ώρα 8.30 το βράδυ, στον 1ο όροφο, Γεωργάκη Ολυμπίου & Π. Βαρδάκα. Το βιβλίο αναλύουν και προλογίζουν οι
Γιάννης Σιδηρόπουλος-ποιητής, συγγραφέας, νομικός
Ευγένιος Ολύμπιος-Παπαδόπουλος ποιητής, δημοσιογράφος
Μάγδα Παπαδημητρίου –ποιήτρια

Ενώ στην απαγγελία και στο θεατρικό αναλόγιο
Χρήστος Τσαμπάζης-ποιητής, φοιτητής Φιλοσοφικής ΑΠΘ
Αλεξάνδρα Μυρωτή-τελειόφοιτη Φιλολογίας ΑΠΘ
Κατερίνα Τσελεπή-μαθήτρια Λυκείου
Χορηγός της εκδήλωσης θα είναι το Φροντιστήριο Αριστοτέλειο.
Λίγα λόγια για το δεύτερο ποιητικό βιβλίο της Μίνας Παπανικολάου «Σελήνης Αντικατοπτρισμοί» για τους φίλους που δεν το έχουν διαβάσει και έχουν τη περιέργεια να παραβρεθούν, να μάθουν, να ακούσουν και να γίνουν συμμέτοχοι στα δρώμενα.
Η Μίνα μέσα από το δεύτερο βιβλίο της έκανε την υπέρβαση. Πιο ώριμη και κατασταλαγμένη ποιητικά, μας παρουσιάζει μια Ποίηση σύνθετη όπως αυτή γνωρίζει. Όπως γράφει και στον πρόλογο του νέου βιβλίου της, η κυρία Καίτη Λειβαδά, εκδότρια της «Νέας Αριάδνης» , είναι ένας ποιητικός χείμαρρος που ξαφνιάζει με τη πολυθεματικότητα της έμπνευσης αλλά και με το πόσο γρήγορα από πέρυσι η ποιήτρια έχει προχωρήσει σε βάθος σκέψης και σε λεπτές φωτοσκιάσεις του συναισθήματος. Υπάρχει η ίδια λυρική διάθεση αλλά διατυπώνεται με ένα αβίαστο, πλούσιο και χυμώδες νέο λεξιλόγιο, με ποικίλα ευρηματικά νοήματα ακόμα και με ζωηρή εικονοπλασία και πολυδιάστατα σχήματα για να εκφραστούν αδίστακτα τα βιώματα και οι σκέψεις της ποιήτριας, οι εμπειρίες και οι σχέσεις οι στιγμές της ζωής.»
Ξεχωριστά, μοναδικά ποιήματα με τη σφραγίδα της προσωπικής της δημιουργίας που το καθένα αντικατοπτρίζει τη σελήνη και τη ψυχή της . Κι όλοι μαζί ας σταθούμε συνοδοιπόροι στη διαδρομή της μέχρι το επόμενο. Γιατί για μένα η Μίνα Παπανικολάου βρίσκεται σε μια πορεία ανοδική, παραγωγική, δημιουργική και έχει μέλλον. Είναι ευχάριστο για τη Πιερία μας που έχει στο πολιτιστικό δυναμικό νέους δημιουργούς σαν τη Μίνα και μπορεί να περηφανεύεται για τους ανθρώπους του Πολιτισμού που μπορούν- αν θέλει- να γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές.
 Και κλείνω με ένα ποίημα της από το βιβλίο που θα σας παρουσιάσουμε τη Παρασκευή το βράδυ, γιατί είμαι κι εγώ μέλος του πάνελ της βραδιάς .

Φ

Το φιλί σου περίμενα αιώνες
σαν ερχομό της πιο όμορφής μας άνοιξης
σαν νέο από ένα κόσμο μαγικό
που δέχτηκε τις πύλες του να ανοίξει
να μπω για να γευτώ τα αρώματα
τα χρώματα
με όλες τις αισθήσεις μου
τον έρωτά σου.
Αναρτήθηκε από ΛΕΥΤΕΡΙΑ στις Παρασκευή, Μάϊος 13, 2011

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής ΣΕΛΗΝΗΣ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΙ

«Σελήνης αντικατοπτρισμοί» της Μίνας Παπανικολάου

Τρίτη, 29 Μάρτιος 2011 14:41  πηγή: pierialife

«Σελήνης αντικατοπτρισμοί» της Μίνας Παπανικολάου

Προστέθηκε από  Μάγδα Παπαδημητρίου-Σαμοθράκη

Ούτε ένας χρόνος δεν πέρασε από τότε που παρουσίασα το πρώτο βιβλίο της φίλης και συνδημιουργού Μίνας Παπανικολάου «Χορός στο φως». Χάρηκα πολύ όταν μου ανακοίνωσε την έκδοση του δεύτερου ποιητικού της βιβλίου από τις ίδιες εκδόσεις,  Λεξίτυπον.
Κρατώντας στα χέρια μου τη δεύτερη συλλογή λοιπόν της Μίνας καμάρωσα και χάρηκα για το εξώφυλλο του. Φιλοτεχνημένο από την συντοπίτισσα μας  δημιουργό φωτογράφο Πελτέκη Βασιλική  που έκανε μια πολύ όμορφη δουλειά, και δεν είναι συνηθισμένο για ποιητικό βιβλίο. Έλκει τον αναγνώστη και τον προκαλεί να το φυλλομετρήσει. Για ακόμη μια φορά η Μίνα έκανε μια πρωτοποριακή κίνηση. Πάντρεψε  τη φωτογραφία με τη Ποίηση όπως και στη προηγούμενη παρουσίαση της είχε παντρέψει την Ποίηση τη Ζωγραφική με δικό της πίνακα και τη Μουσική με τον Μπάμπη Ναβροζίδη που μελοποίησε τους ντόπιους δημιουργούς της πόλης.

Η Μίνα μέσα από το δεύτερο βιβλίο της έκανε την υπέρβαση. Πιο ώριμη και κατασταλαγμένη ποιητικά, μας παρουσιάζει μια Ποίηση σύνθετη όπως αυτή γνωρίζει. Όπως γράφει και στον πρόλογο του νέου βιβλίου της, η κυρία Καίτη Λειβαδά, εκδότρια της «Νέας Αριάδνης» , είναι ένας ποιητικός χείμαρρος που ξαφνιάζει με τη πολυθεματικότητα της έμπνευσης αλλά και με το πόσο γρήγορα από πέρυσι η ποιήτρια έχει προχωρήσει σε βάθος σκέψης και σε λεπτές φωτοσκιάσεις του συναισθήματος. Υπάρχει η ίδια λυρική διάθεση αλλά διατυπώνεται με ένα αβίαστο, πλούσιο και χυμώδες νέο λεξιλόγιο, με ποικίλα ευρηματικά νοήματα ακόμα και με ζωηρή εικονοπλασία και πολυδιάστατα σχήματα για να εκφραστούν αδίστακτα τα βιώματα και οι σκέψεις της ποιήτριας, οι εμπειρίες και οι σχέσεις οι στιγμές της ζωής.»
Θα συμφωνήσω με τη κυρία Λειβαδά ότι η Μίνα δεν προσπερνά τη ζωή αλλά τη βιώνει, τη παρατηρεί και αφήνεται να διεισδύσει σ’ αυτή μέσα από τους στίχους  της. 

Αντικατοπτρισμός

Τι τρόμος!
σαν διαβαίνουμε της ψυχής το κεφαλόσκαλο.
Καθρέπτης πανώριος εκεί
(πανούργα που είναι η ζωή!)…
και τα βήματα μετεωρούν ,
σαν σκιαγμένα παιδιά,
στον αντικατοπτρισμό της.

Κι όσα γεννήθηκαν στο Φως;
Πώς μοιάζουν σκοτεινές αντανακλάσεις του;
Να δεις που η διάθλαση λειτούργησε στρεβλά,
σαν κάτι αλήθειες που τις ντύνουμε μισές
και τέλος τις γυμνώνουμε ασχολίαστες
και θάβονται άκλαφτες και μόνες.
Ούτε ένας δεν υπάρχει να θρηνήσει το χαμό τους
ούτε απ’ οδύνη να λουστεί στο χώμα,
ούτε ένας να ντραπεί για τον στρεβλό
αντικατοπτρισμό τους.

(εις μνήμην Δημήτριου Λιαντίνη)

Όπως γράφει και η ποιήτρια Σοφία Στρέζου κάνοντας την αισθητική ανάλυση  της δεύτερης συλλογής «Η Μίνα είναι η ποιήτρια που σχηματοποιεί τα μορφώματα και γίνονται ποίηση στις χαρτογραφήσεις των ορίων, στα ορόσημα υπερβατικής συμπεριφοράς, που πια δεν πληγώνει, αντίθετα λυτρώνει τον ποιητή. Κοιτάζει κατάματα το αναγνωστικό κοινό και στέκεται όχι απέναντι, αλλά δίπλα στις λέξεις της, υπερασπιζόμενη τα «θέλω» της για να πει ακριβώς εκείνα που θέλει να πει. Δεν θα βρούμε στην γραφή της σκηνικά άγνωστα, καθώς βρίσκουμε στα λόγια της χαραυγές που μαζί τους ξυπνήσαμε κι εμείς. Κι όσα το σφουγγάρι μάζεψε τώρα το στραγγίζει στην αρχή του νέου της ταξιδιού. Τινάζεται από πάνω της όλο εκείνο το δέρμα που γδάρθηκε στις αναπόφευκτες διαδρομές. Δεν λησμονά, πως άλλωστε να λησμονηθεί ο φόβος κι η θλίψη άρνησης του ονείρου, νύχτες που η σελήνη αντικατοπτρίζει σκέψεις επουλωμένες πια, γιατρεμένες από τα όμορφα που στήθηκαν στο οικοδόμημα της ποίησης.  Με νέες φόρμες αντικαθιστά τους τίτλους με αποστάγματα, στα ικριώματα των στίχων. Εισάγει μια νέα ακολουθία στην ολοκλήρωση της θεματολογίας, καθοδηγούμενη από την δυνατότερη δυνατή ανάγκη να κρυσταλλώσει τον λόγο σε μια γραμμή μόνο, για την ποιητική παραπομπή, μετρώντας ένα - ένα τ' αστέρια που φωτίζουν τον δρόμο της. Στα τοπία της δεν υπάρχουν τελείες, αλλά αποσιωπητικά, που συνοψίζουν την συνέχεια των μεθυσμένων ιστοριών, που δεν έληξαν, αλλά κατ' εξακολούθηση διαπράττονται, απενοχοποιημένες από στεγανά και πρότυπα, που άλλοι εμφύσησαν κι έντυσαν κυτταρικούς ιστούς, τίκτοντας την εξελικτική αναζήτηση στον αέρα. Μόνον που εκεί όλα πληρώνουν ακριβά το τίμημα ανεξάρτητης και προσωπικής ενδελέχειας για ένα και μοναδικό άγγιγμα. Να χωρέσουν οι στίχοι σ' ανατολή και δύση καταργώντας ερινύες ή μεταπλάσσοντας την παλιά σκουριά σε ανοξείδωτο κράμα ώστε να παραμείνει αλώβητο στις οξειδώσεις του χρόνου. Είναι η ανάμιξη μ' ένα παρελθόν που πέρασε σε διαλεκτική με την μνήμη μπροστά στον καθρέφτη της ομηρίας.». Ακόμη τη χαρακτήρισε ανάρμοστη, απροσάρμοστη στα ραγίσματά του, αντανακλάται στα σπασμένα κομμάτια, στις φωνές που έρχονται και ξαναφεύγουν, στις συγκρούσεις που ματαιοπονούν κομματισμένες ψυχές.
Με ένα όμορφο ποίημα από το «Μονόλογος από το Α ως το Ω του ΑγαπΩ»

Ζ

Ζωή,
ζωντανεύω,
ζητώ σε,
ζητιανεύω,
ζήλεψα,
ζύγωσε.
Ζήτα με,
όπως κι εγώ.

Σας αφήνω λοιπόν φίλοι αναγνώστες και εραστές της Ποίησης να ταξιδέψετε μέσα από τα ογδόντα ποιήματα της Μίνας Παπανικολάου. Ξεχωριστά, μοναδικά, με τη σφραγίδα της προσωπικής της δημιουργίας  που το καθένα  αντικατοπτρίζει τη σελήνη και τη ψυχή της . Κι όλοι μαζί ας σταθούμε συνοδοιπόροι στη διαδρομή μέχρι το επόμενο. Γιατί για μένα η Μίνα Παπανικολάου βρίσκεται σε μια πορεία ανοδική, παραγωγική, δημιουργική και έχει μέλλον. Είναι ευχάριστο για τη  Πιερία μας που έχει στο πολιτιστικό δυναμικό νέους δημιουργούς  σαν τη Μίνα και μπορεί να περηφανεύεται  για τους  ανθρώπους του Πολιτισμού  που μπορούν- αν θέλει- να γίνουν οι καλύτεροι πρεσβευτές. Η Ιστορία, οι φυσικές ομορφιές , ο Όλυμπος , η απέραντη θάλασσα  μπορούν να προβληθούν από τους ντόπιους Δημιουργούς του. Από τους Ποιητές, τους συγγραφείς, τους φωτογράφους, τους ηθοποιούς….

Καλοτάξιδο αγαπητή Μίνα κι ας ευχηθούμε η επόμενη σελήνη σου να έχει τα πιο όμορφα χρώματα……..

Φ

Το φιλί σου περίμενα αιώνες
σαν ερχομό της πιο όμορφής μας άνοιξης
σαν νέο από ένα κόσμο μαγικό
που δέχτηκε τις πύλες του να ανοίξει
να μπω για να γευτώ τα αρώματα
τα χρώματα
με όλες  τις αισθήσεις μου
τον έρωτά σου.